Պատմական

Back

1978-1979 ի շրջանին ԼՕԽ- ական ընկերուհի մը կը յայտներ,որ Պուլղուրճեան եղբայրներ Սարգիս, Յարութիւն եւ Մելքոն կը փափաքին իրենց մահացած մօր անունով մայրանոց մըսարքաւորել, ուր կարենան ծննդաբերել բոլոր, բայց մանաւանդ կարիքաւոր մայրերը լաւագոյն և յարմարագոյն պայմաններով:

Ըստ ընկերուհիին անոնք պատրաստ էին ծրագրին իրագործումը վստահիլ ԼՕԽ-ին, հաւատալով որ ան անաչառութեամբ կրնայ իրականացնել ծրագիրը:

Օրուայ ԼՕԽ-ի Շրջանային Վարչութիւնը հանդիպում մը կունենայ տրամադիր բարերարներուն հետ, որոնք կը բացատրեն իրենց փափաքը: Շրջանային Վարչութիւնը կըստանձնէ իրականացնել այդ փափաքը , շատ նպատակայարմար և կարեւոր նկատելով գաղափարը: կորոշուի վայրը նկատի ունենալ Պուրճ Համուտի մէջ:

Շրջանային Վարչութիւնը կը կազմէ բժշկական յանձնախումբ մը, որուն մաս կը կազմէին բժիշկներ Յարութիւն Արմէնեան, Վազգէն Տէր Գալուստեան, Վարու Սահակեան անոնք կըսկսին ուսումնասիրել մայրանոցի մը ստեղծման անհրաժեշտ պայմանները:

Յանձնախումբը կը սկսի տարակուսիլ մայրանոցի մը անհրաժեշտութեան և կ՛առաջարկէ ուսումնասիրութիւն մը կատարել շրջանէն ներս, գիտական պայմաններով գիտնալու համար թէ որոնք էին ժողովուրդին կողմէ նշուած առաջնահերթ կարիքները:

Կը պատրաստուի հարցարան մը ուր հարցախոյզին արդիւնքը ցոյց կուտայ թէ շրջանի ժողովուրդին համար առաջնահերթ նկատուած կարիքը բժշկական կեդրոն մըն էր, ուր հիւանդներըկարենային ընդհանուր և մասնագիտական ամբողջական դարմանում ստանալ, մայրանոցի կարիքը կը ներկայանար որպէս չորրորդ անհրաժեշտութիւն, երկրորդ տեղը տրուած ըլլալովատամնաբուժարանի մը, երրորդ տեղը ընկերային կարիքներու օժանդակութեան կեդրոնի մը, իսկ հինգերորդ տեղը շրջանէն ներս խաղավայրի մը կազմաւորման:

Տուեալները համոզիչ էին և կասկածէ վեր, կը մնար արդիւնքը փոխանցել բարերարներուն, որոնցմէ միայն Պրն. Միլքոն Պուլղուրճեանը մնացած էր Լիբանանի մէջ: Ան կ‘ըսէ « ինչ որ կ՛ուզէք ըրէք» :


1985-ի Մայիս 18 ին,Գարեգին Ա. Կաթողիկոսի հովանաւորութեամբ և Լիբանանահայութեան օրուայ առաջնորդ Արամ սրբազանի նախագահութեամբ, այժմ (Արամ Ա. Կաթողիկոս Մեծի Տանն Կիլիկիոյ), բարերարի,Պուրճ Համուտի քաղաքապետի և անդամներու , յարանուանութիւններու , շրջանին մէջ թէ

դուրս, հայ թէ օտար բարեսիրական կազմակերպութիւններու, կուսակցութիւններու, ներկայացուցիչներու, շրջանի բնակիչներու , ԼՕԽ-ի բարեկամներու և ԼՕԽ -ական բազմահարիւր ընկերուհիներու ներկայութեան կը կատարուի հիմնարկէքի արարողութիւնը:

Սրուակի մը մէջ ամփոփուեցան Հայաստանէն բերուած հող և ժայռի կտոր մը , խաչ մը ,եռագոյն դրօշակ մը, թղթիկ մը՝ վրան արձանագրուած Կիլիկիոյ Աթոռի Կաթողիկոս Գարեգին Վեհափառի և Լիբանանահայութեան

Առաջնորդ Արամ Սրբազանին, բարերար Պուլղուրճեան եղբայրներուն, օրուան Շրջանային վարչութեան անդամներուն անունները, շինութեան թուականը, և տեղաւորուեցաւ այն փոսին մէջ, ուր Գարեգին Ա.Կաթողիկոսը Աղօթելով և իր ձեռքով լեցուց առաջին սիմէնթի, քարի և ջուրի շաղախը:

Անցնող տարիներու ընթացքին արժեզրկուած էր լիբանանեան դրամանիշը.շէնքը կամ հողը , բոլորի իրաւունքները յարգելէ ետք, արժած էր մեր ընդունած նախնական գումարին երեք անգամէն աւելիև, գանձին մէջ այդ նպատակին համար տրամադրելի շատ փոքր գումար մը կը մնար, սակայն սկսիլը պայման էր:

Մասնաճիւղերու ներդրումով, Ալեք Մանուկեանի նուիրատուութեամբ, Յակոբ և իր տիկնոջ Պելլա Էսմէրեաններու Հայաստանէն վերադարձին ԼՕԽ- ի կեդրոնին ի նպաստ, Քազինօ Տիւ Լիպանի մէջ տուած առաջին համոյթին,լրիւ եկամուտով, ՀՕՄ- ի Կեդրոնական վարչութեան կատարած յատկացումով, հաւաքուեցաւ գումար մը, որ ըստ կազմուաժ շինարարական յանձնախումբին, կը բաւէր բարձրացնելու համար շէնքին կմախքը: ԼՕԽ-ը համաձայն էր այդ կմախքին, յուսալով այդ կմախքով խանդավառել և գտնել նոր նուիրատուներ:

Գարեգին Ա.վեհափառի թելադրանքով նամակ մը կը պատրաստուի շէնքի ընդհանուր ծրագրի բովանդակութեամբ, որ վեհափառ հայրապետը անձնական թելադրանքով նամակով մը կը յղէ Գերմանական Հաց Աշխարհին Համար (Bread for the World) եկեղեցական կազմակերպութեան:

Շինութեան աշխատանքները կ՛ընթանային բնականօրէն. Շրջանի հայութիւնը խանդավառ էր այդ շինութեամբ և օրական մնայուն ներկայութիւն և հսկիչ էր գործին, յաճախ իր քրտինքն ալ խառնելով հոն աշխատող գործաւորին,կամաւորաբար կը մասնակցէր շէնքի կառուցման գործին:

Հազիւ շէնքին կմախքը աւարտած, երբ կը մտածէին թէ ինչ պիտի ըլլայ շարունակութիւնը, վեհափառ հայրապետը Ն.Ս.Օ.Տ.Տ.Գարեգին Բ. Սարգիսեան,տեղեակ կը պահէ թէ Հաց Աշխարհին Համար

(Bread for the World) եկեղեցական կազմակերպութիւնը ընդունած էր դիմումը, որդեգրած ծրագիրը և որոշած ԼՕԽ-ին յատկացնել ներկայացուած, շինութեան ամբողջութեան համար անհրաժեշտ գումարը : Նոյն ատեն Պրն.Կիրակոս Թնճուքեան կը խոստանար ստանձնել կեդրոնի չորրորդ յարկին վրայ նախատեսուող սրահին շինարարական և սարքաւորման ամբողջական ծախսերը:

Լիբանանեան պատերազմի այդ տաք օրերուն ԼՕԽ-ի Շրջանային վարչութեան համար աւելի ցնծալի օր կարելի չէր երեւակայել: Յստակ էր որ այլեւս Կեդրոնի ծրագիրը իրականացման ճամբուն վրայ էր:

Շրջանային վարչութիւն, շինարարական Յանձնախումբ,երկրաչափ ու խորհրդատու բժիշկներ, մեծ խանդավառութեամբ, եռանդով և հետապնդումով սկսան հետեւիլ գործին և հիմնարկէքէն ճիշդ երկու տարի ետք 1987ի Յունիս 2 ին կը կատարուի կեդրոնի բացումը :

Բացման հանդիսութեան ներկայ եղան Վեհափառ հայրապետը, Առաջնորդ սրբազանը, այդ առթիւ Ամերիկայի Միացեալ նահանգներէն ժամանած, ՀՕՄ-ի Կեդրոնական վարջութեան ատենապետուհի՝ընկերուհի Արփի Պալեանը, նախարարներ , երեսփոխաններ, կուսակցական, յարանուանական, բարեսիրական հայ թէ օտար միութիւններու ներկայացուցիչներ, ԼՕԽ-ի վարչական ընկերուհիներ, ԼՕԽ-ի բարեկամներ ԼՕԽ-ական ընկերուհիներ:

Այդ օր նախքան հանդիսութեան սկսիլը, օրուան առողջապահութեան նախարար Պրն. Ժոզէֆ Հաշէմ, Կեդրոնի մուտքին տնկեց մայրիի ծառ մը:

Բարերարներու փափաքով, ԼՕԽ-ի ընկերա- բժշկական կեդրոնը անուանուեցաւ, իրենց մահացած,ԼՕԽ- ական մօր՝Արաքսի Պուլղուրճեանի անունով: Ա.Պ.Ը.Բ.Կեդրոն :

Պատերազմի պայմաններու բերումով ստեղծուած և ապագայի հեռանկարներով կազմակերպուած բոլոր ձեռնարկութիւններուն ի մի հաւաքն ու ամփոփումն է Լիբանանահայ Օգնութեան Խաչի Արաքսի Պուլղուրճեան ընկերա- բժշկական կեդրոնը , որ դէպքերու ընթացքին և ետքը, դարձաւ հիմնական առանցքը բոլոր տեսակի ընկերային և առողջապահական գործունէութիւններուն:ԼՕԽ-ականները իրենց յանդգնութեամբ,քաջութեամբ եւ պարտականութեան գիտակից ոգիով, Պուլղուրճեան ազգասէր եղբայրներուն վստահեցուցին, թէ կրնային կեանքի ամենադժուարինօրերուն իսկ, անոնց բարեսիրական ծրագիրը իրականացնել:

Այսօր հոն ամփոփուած են բժշկական ընդհանուր և մասնագիտական խնամքի բազմաթիւ սպասարկութիւններու՝սիրտ, աչք քիթ կոկորդ, կնոջական, ջիղերու, ատամներու, սննդականոնի, մանուկներու, տարրալուծարանի, դեղարանի, շտապ օգնութեան, նախազգուշական, շողանկարումի, ձայնանկարումի, ընկերային, հիւանդատար կառքի կեդրոններ:

Պատերազմեան շրջանի կարիքներու ներշնչումով ստեղծուած և հետզհետէ զարգացած այս ծառայութիւնները ոչ մէկ վայրկեան ժամանակավրէպ դարձան, պատերազմի դադարէն ետք ալ, այլ ընդհակառակը, յետ պատերազմեան շրջանը պատերազմի հետեւանքներով այնքան ծանր շրջան մը եղաւ և կը շարունակէ ըլլալ, ուր կացութիւնը այնքան տագնապալի է որքան պատերազմի օրերուն, տարբեր պայմաններով , երեւոյթներով, յատկապէս ընկերային մարզէն ներս, որ Արաքսի Պուլղուրճեան կեդրոնի գոյութիւնը աւելի քան երբեք անհրաժեշտութիւն մըն է: