Կարինէ

Back

Կարին կը կոչուի նաեւ Էրզրում քաղաքը: Կարին ,գաւառ է Մեծ Հայքի նահանգին մէջ: Ջրառատ է. ունի խիտ գետային ցանց : Հողերը բերքառատ են յատկապէս լաւ կ’աճին հացահատիկային բոյսերը:

Կարին գրաւուած է Օսմանեան թուրքերուն կողմէ 1514-ին:
Ռուսական զօրքերը բազմաթիւ անգամներ գրաւած են Կարին գաւառը, բայց ստիպուած վերադարձուցած են զայն Թուրքերուն:
1829-30ին տասնեակ հազար հայեր գաղթեցին գաւառէն եւ բնակութիւն հաստատեցին Ախալցխա, Լոռի, Փանբակ եւ այլուր:

Հայերը կը զբաղուէին երկրագործութեամբ, անասնապահութեամբ եւ արհեստներով: Կարնեցիին տունը ուշագրաւ էր իր մաքրութեամբ եւ գեղեցիկ կահաւորութեամբ:
Յայտնի էր Աստուածածին կամ Հնձոց վանքը, ան եղած էր դպրութեան եւ ուսումնական կեդրոն: Կարին գաւառի հայաբնակ գիւղերը բազմաթիւ անգամներ թալանուած են եւ բնակիչները զոհուած : Էրզրում քաղաքի եւ Կարին գաւառի հայութիւնը բռնութեամբ տեղահանուեցաւ 1915-ին մեծ Եղեռնի ժամանակ:

1909-ի տուեալներով Կարին գաւառին մէջ կար 45 հայաբնակ գիւղ:

Պէյրութի ‘’Ամանոս ‘’ շրջանի մէջ ‘’Կարինէ ‘’ մասնաճիւղը  հիմնուած է 1955-ին:

Առաջին վարչական կազմը բաղկացած  է հետեւեալ ընկերուհիներէն՝ Պերճուհի Յարութիւնեան, Ժանէթ Պետոյեան,  Զապէլ Տէօլտիլեան, Լուսնթագ Չոգագլեան, Թրֆանտա Գալայճեան, Ազատուհի  Սոֆեան, Մարիամ Քէշիշեան:  Ամանոսը  կը գտնուի Անդր Նահրի ծայրամասին մէջ, Տորայի բոլորակէն դէպի աջ եւ

կ՛երկարի մինչեւ  Մար Եուսէֆի  շրջանը: Ազգային« Էհրամճեան » Վարժարանը կը գտնուի այս տարածքին մէջ եւ « Սողոմոն Թէհլիրեան» կոմիտէի հովանաւորութիւնը  կը վայելէ շրջանը , որուն ակումբին  մէջ կը գործէ ԼՕԽ-ի վարչութիւնը: